Archive

Animals

Species of Illumination door Bob de Graaf

3

 

https://vimeo.com/76950335#at=2

 

PROJECT

Species of Illumination is een serie van twee lampen: Wallace en Darwin. Ze gedragen zich als huisdieren maar dan futuristischer. Het zijn autonome wezens, ze bestaan om de klant licht te verschaffen maar ook om hun eigen leven te leiden.

Het robotlampje Darwin rijdt overdag door de kamer rond op zoek naar zonlicht om zijn batterij op te laden. Dan gaat hij vaak bij het raam zitten. ‘Dat vindt hij fijn.’ Pas in de avond gaat hij via bewegingssensoren op zoek naar mensen om zijn licht te geven. Ondertussen hangt Wallace aan het plafond waar hij met lichtsensoren checkt wat de meest donkere plekken in de kamer zijn. Eenmaal gevonden belicht hij die een tijdje, en gaat dan weer verder. De lampjes gaan pas aan als je ze vriendelijk een hand voorhoudt. En ze gaan net zo makkelijk weer eventjes ergens anders kijken als ze daar zin in hebben.

EFFECT

“Tot nu toe is technologie altijd dienend geweest aan ons, dat is fijn, maar het is niet superspannend. Het wordt pas interessant als je interactie met iets kunt hebben. Dat iets niet een slaafje is dat doet wat je hem vraagt maar ook zijn eigen voorkeuren heeft.” Zegt Bob in een interview met Motherboard. De lamp is in dit geval geen hulpstuk meer voor de mens maar zijn autonoom en intelligent. Het triggert emotie, sensatie en communicatie met de gebruiker. Ze gedragen zich als huisdieren en zijn voor de gebruiker levendige lichten waarmee gespeeld kan worden.

Net als bij Minimaforms gaat Bob de Graaf het experiment aan tussen communicatie van de mens en de techniek. Het legt een nieuwe betrokkenheid en onontdekte relaties bloot tussen mensen, gegevens en de ruimte door middel van technologie en design.

MATERIAAL

3D print, lasergesneden aluminium, chips, batterij motortje en sensoren

TECHNIEK

De lamp laden zich op door zonnenenergie en reageren via een sensor op beweging en warmte. Door een aantal chips zijn ze ‘intelligent’ en gaan ze hun eigen weg.

 

Advertisements

Image

SAME EXPERIENCE:

BOSTON DYNAMICS: CHEETAH

A short bio on the artist/company

Boston Dynamics is een engineering en robotica ontwerp bedrijf. Marc Raibert is voorzitter van het bedrijf en daarnaast projectmanager. Het bedrijf is opgestart in 1992 als het Massachusetts Institute of Technology. Op 13 december 2013 werd het bedrijf overgenomen door Google. Het is vooral bekend van de BigDog een robot ontworpen voor het Amerikaanse leger. Het bedrijf werkt ook samen met de Amerikaanse Systems Coroporation aan een Warfare center training system dat de marine workout video’s gaat vervangen. Hierin zitten dan bijvoorbeeld vliegtuig lanceringssimulaties en interactieve computersimulaties.

A description of the materials used

Image

A description of the technology used

Om de cheetah goed en stabiel te laten lopen heeft Boston Dynamics gekeken naar de menselijke loopbeweging, hij wilde dynamische stabiliteit creëren. De meeste robots proberen erna hun evenwicht te behouden tijdens het lopen en herstellen steeds wanneer hij bijvoorbeeld uitglijd of geschopt word. Maar mensen en dieren lopen niet zo, een menselijke loopbeweging is naar voren kantelen en dan vallen we als het ware naar voren en vangen we onszelf weer op. Dus het evenwicht wordt na het valproces weer behouden wat een vloeiendere en dus ook snellere beweging opgeleverd.

An outline of the experience or interaction of the project

De Cheetah is een viervoetige robot die 45 km/h kan rennen. Hij heet hiermee het snelheidsrecord voor robots verbroken in augustus 2012. Het vorige record was 21,1 km/h. De Cheetah is gebaseerd op echte bewegingen van mensen en dieren, en loopt daarom ook van langzaam naar snel. Door de soepele beweging en het op gang komen van het lopen lijkt de beweging levensecht. Op 3 oktober 2013 werd deze Cheetah aan het publiek gepresenteerd.

STRANDBEEST theo-jansen-mechanical-sculpture-strandbeest-4_2FBm7_11446

http://www.youtube.com/watch?v=MYGJ9jrbpvg

https://www.youtube.com/watch?v=NM4q-f68TlY&feature=youtube_gdata_player

A short bio on the artist/company

Theo Jansen geboren in Den Haag 14 maart 1948 is een Nederlandse kunstenaar en uitvinder. Hij studeerde eerst natuurkunde aan de Technische hogeschool Delft. Maar na het verlaten van de universiteit besloot hij verder te gaan werken als kunstenaar.

A description of the materials used

Pet flessen (voor de windmaag) PVC buizen (voor het geraamte) rubber bandjes/ rubberen buizen ( spieren ) tye- rips (voor verbindingen) zeildoeken (om windenergie op te vangen)

A description of the technology used

Hij heeft een parallellogram constructie gemaakt waarmee het beest kan lopen. De poten van de strandbeesten maken een ronde beweging, op het moment dat de poten op de grond komt maakt hij een horizontale beweging zodat hij soepel kan lopen. De windmagen die Theo gebruikt heeft bestaan uit PET flessen, deze flessen kunnen de windenergie als het ware opslaan en als het windstil is kunnen de strandbeesten zo ook lopen. De strandbeesten kunnen ook water deteceren, als er water in ‘zenuwcel’ komt draaien de kleppen om en loopt het beest de andere kant op. En alle strandbeesten hebben een slurf, als de wind te hard waait kunnen ze hiermee een hamer in de grond slaan zodat ze niet weg kunnen waaien.

An outline of the experience or interaction of the project

Theo Jansen wilde met dit project een niet biologische diersoort ontwikkelen. Wat zijn uiteindelijke doel is om deze strandbeesten zelfredzaam in kuddes over de Nederlandse kustlijnen te laten lopen. De bedoeling is dan ook dat de beesten steeds een beetje zand van de duinen naar het strand meenemen en hierdoor uiteindelijk ook de kustlijn kunnen beschermen tegen bijvoorbeeld overstromingen. En hierdoor zullen de strandbeesten ook een grote invloed hebben op het landschap.

Daarnaast is het doel van Theo Jansen om de evolutie van de strandbeesten nog verder te helepen tot op het punt dat ze naast zelfredzaam geëvolueerd op de stranden kunennen leven. Daarnaast wil Theo graag dat de beesten zichzelf ook kunnen reproduceren door bijvoorbeeld afvalplastic dat aan het strand ligt om te vormen tot nieuwe strandbeesten. En zo zouden ze niet alleen de kustlijn beschermen, maar ook de kust schoon houden.