Archive

digital

Machine stop door Duologe (gemaakt door Moving Brands)

4

 

http://www.machinestop.com/

 

PROJECT

Machine stop is een interactieve 3D video clip door de Londense band Duologue en creatief bureau Moving Brands. Het is een interactieve meeslepende ervaring die alleen toegankelijk is voor Google Chrome. De muziekvideo is een innovatieve en interessante ontwikkeling in muziekland. De gebruiker kan wisselen van hoek, licht, vorm, danser en de diepte.

EFFECT

De gebruiker is volledig in controle van de video en wordt als het ware regisseur van zijn eigen beeld. Door de muziek als gebruiker meteen om te zetten in visuals voegt het een extra laag toe en creëert de gebruiker een heel ‘eigen’ verhaal om de muziek.

MATERIAAL

Kinect camera’s, website, 3D printer, software en hardware

TECHNIEK

Moving Brand gebruikte op maat gemaakte software en hardware om de bewegende 3D data te verzamelen voor de videoclip en verschillende Kinect camera’s om zowel kleur als diepte vast te leggen. Door bepaalde klemmen te laten 3D printen en die te bevestigen aan de camera’s kon het bureau experimenteren met verschillende film stijlen; zowel statief als vloeiende handbewegingen.

Net als Minimaforma gebruikte ze voornamelijk Kinect camera’s.

Advertisements

Species of Illumination door Bob de Graaf

3

 

https://vimeo.com/76950335#at=2

 

PROJECT

Species of Illumination is een serie van twee lampen: Wallace en Darwin. Ze gedragen zich als huisdieren maar dan futuristischer. Het zijn autonome wezens, ze bestaan om de klant licht te verschaffen maar ook om hun eigen leven te leiden.

Het robotlampje Darwin rijdt overdag door de kamer rond op zoek naar zonlicht om zijn batterij op te laden. Dan gaat hij vaak bij het raam zitten. ‘Dat vindt hij fijn.’ Pas in de avond gaat hij via bewegingssensoren op zoek naar mensen om zijn licht te geven. Ondertussen hangt Wallace aan het plafond waar hij met lichtsensoren checkt wat de meest donkere plekken in de kamer zijn. Eenmaal gevonden belicht hij die een tijdje, en gaat dan weer verder. De lampjes gaan pas aan als je ze vriendelijk een hand voorhoudt. En ze gaan net zo makkelijk weer eventjes ergens anders kijken als ze daar zin in hebben.

EFFECT

“Tot nu toe is technologie altijd dienend geweest aan ons, dat is fijn, maar het is niet superspannend. Het wordt pas interessant als je interactie met iets kunt hebben. Dat iets niet een slaafje is dat doet wat je hem vraagt maar ook zijn eigen voorkeuren heeft.” Zegt Bob in een interview met Motherboard. De lamp is in dit geval geen hulpstuk meer voor de mens maar zijn autonoom en intelligent. Het triggert emotie, sensatie en communicatie met de gebruiker. Ze gedragen zich als huisdieren en zijn voor de gebruiker levendige lichten waarmee gespeeld kan worden.

Net als bij Minimaforms gaat Bob de Graaf het experiment aan tussen communicatie van de mens en de techniek. Het legt een nieuwe betrokkenheid en onontdekte relaties bloot tussen mensen, gegevens en de ruimte door middel van technologie en design.

MATERIAAL

3D print, lasergesneden aluminium, chips, batterij motortje en sensoren

TECHNIEK

De lamp laden zich op door zonnenenergie en reageren via een sensor op beweging en warmte. Door een aantal chips zijn ze ‘intelligent’ en gaan ze hun eigen weg.

 

POSTexhibition door POSTmatter iPad Magazine

23cl

https://vimeo.com/89530267

PROJECT

In een 16e eeuwse kerk uit de Renaissance in Milaan organiseerde POSTmatter een interactieve modefilm tentoonstelling. Deze rijke media ervaring waren 3 films te zien: Echo, Fracity en Ripple waarbij de inhoud van film reageerde op de beweging van de bezoekers. Gravity breekt het model op in geometrische vormen als bezoekers lang lopen maar herstelt weer zodra bezoekers buiten de sensoren vallen. Echo moedigt bezoekers aan visuals te veranderen  door hun handen te bewegen. Het beeld verdraaid en vervormd. Ripple geeft een tacitiliteits ervaring. De bezoekers kunnen over een lap stop voelen en zo veranderen de ‘riples’ op het scherm, ze hebben het gevoel alsof ze de film aanraken en ermee spellen

EFFECT

Door de interactie met het publiek, heeft het publiek het idee dat ze dichter bij de film staan dan dat ze er alleen naar kijken. Ze maken deel uit van de video en voelen zich zo ook meer verbonden met de kleding.

MATERIAAL

HD schermen en infrarood- en motiontracking sensoren. Net als Minimaforms maakt dit project gebruik van sensoren.

TECHNIEK

Door middel van de sensoren worden de bewegingen van de bezoekers waargenomen en omgezet in variaties van beelden. (geen verdere informatie)

 

 

 

 

 

 

 

 

Petting Zoo FRAC Centre door design studio Minimaforms

1

 

BIO

Minimaforms is een studio voor experimentele architectuur en design van de gebroeders Stephen en Theodore Spyropoulos. De studio is gestart in 2002 en gebruikt architectuur en design om nieuwe vormen van interactieve communicatie te ontdekken. Ze zoeken de grenzen op van kunst, architectuur en design. De broers werken interdisciplinair en focussen zich op digital design.In 2010 was Minimaforms genomineerd voor de International Chernikhov Prize in architectuur. In 2008 werd hun project Memory Cloud genoemd als een van de top 10 internationale publieke kunst installaties door the Guardian.

 

https://vimeo.com/74377028#at=0

 

PROJECT

Het project Petting Zoo is een ruimte gevuld met ‘levende’ robotten die interactie hebben met het publiek. De robots zijn zo gedesigned dat ze zichzelf verder ontwikkelen door de interactie met het publiek; ze beschikken over een kunstmatige intelligentie. De robots kunnen emoties te vertonen, zoals vrolijk, boos of verveeld. Bezoekers die afwachtend staan te kijken, zullen ze betrekken bij de interactie. Ze kunnen flirten als je ze aait of boos worden als je ze negeert.

 

EFFECT

Het is een experiment dat laat zien hoe architectuur en techniek nieuwe relaties en betrokkenheid tussen mensen, gegevens en de ruimte kan creëren en veranderen.

Dit project schets een mogelijke futuristische omgeving. Het project roept vragen op: Hoe zal de techniek in de toekomst ons leven bepalen? Zullen er nieuwe communicatievormen komen door middel van techniek, en zo ja in wat voor vorm?

MATERIAAL

Sensoren

TECHNIEK

Ieder dier maakt gebruik van een Kinect camera* om de opeenvolging van gebaren en houdingen van deelnemers te registreren en te lokaliseren door middel van blobdetectie** en optische flowanalyses. Er worden geen andere sensoren gebruikt.

Hoe langer het dier leeft, hoe meer het leert. De ontwerpers hebben de dieren voorzien van een rudimentaire versie van een zelflerend vermogen dat fungeert als geheugen, waardoor ze een reeks gedragingen onthouden die passen binnen de context van de situatie.

 

*Kinect bestaat uit een camera en bijbehorende software voor de Xbox 360, waarmee de spelcomputer zonder controller is te besturen. Het is gebaseerd op een extra accessoire waarmee interactie met de Xbox 360 mogelijk is door middel van gebaren die gemaakt worden met het volledige lichaam, gesproken tekst of door voorwerpen te laten ‘zien’ aan de camera van het accessoire.

**Blob detective is een rekenkundige methode die erop gericht is eigenschappen op te sporen zoals helderheid of kleur.  

JIM CAMPBELL

LOW RESOLUTION // WORK

thumb002 001 thumb005 thumb006

BIO

Tracing his work through the last 15 years, Jim Campbell will address some of the more general issues that have come up with computer mediated art. Starting with Interactivity and ending with what could maybe be called Data Aestheticsization, he suggests how some of the current directions of computer based art making practices are heading towards a formulaic approach.

Campbell’s work has gone through a progression from film to video to interactive installation to electronic sculpture. Thematically the work has been about human memory and its relationship to time and movement from both psychological and scientific perspectives. His earlier interactive works often are structured as psychological mirrors, where the viewer’s response to a work becomes part of the work itself, as in a feedback system. More recent works explore perception at the threshold of recognition of moving images, and postulate what kinds of meaning can be expressed with extremely small amounts of information?

Having spent the last 3 years looking at “the pixel” as one example of an atomic structure of a digital representation, Campbell will discuss how he’s come to the conclusion that the pixel as a visual element doesn’t really exist except as a media and art based contrivance to give us something to grasp onto (or to see) as “digital”. And finally he’ll discuss why these “Art by Number” methods that are being used have evolved naturally out of the structure of the computer.

MATERIALS

video installation : custom electronics, 775 LEDs

14 x 9 feet x 14 inches.

EFFECT

Low resolution work, the video footage for this work was shot from inside a taxi cab.
It is the full length of the trip from Manhattan, down the Westside Highway, across Chambers and the Brooklyn Bridge to Sarah Bostwick’s studio.

Project

Nonotak Studio – an art duo made up of Noemi Schipfer and Takami Nakamoto – is back with a new installation that promises to mess with your mind. They created Isotopes v.2, ahypnotizing light experience that was inspired by the devastation in Fukushima.

Materials

4m x 4m x 3m, Audiovisual installation

 

Effect

Nonotak describes it this way: “The idea of Isotopes is to generate a dematerialized space. The catalyst of the project has been post Fukushima’s atmosphere. This tragedy that collided within our memories and childhood has led us to think about the brittleness of reality. This point of no return reflects the brutality of this evolving world that surrounds us, replacing any individual’s existence into fiction. Isotopes is an open space which can also be perceived as a prison. At first, the slow and hypnotizing moving lights attract the visitor into the heart of it. Then, the rhythm and the intensity become continually more aggressive until it generates immaterial barriers: it’s easy to get in but neigh impossible to get out.”

For the Insanitus Festival 2013 in KaunasLithuania, the studio just debuted Daydream V.2, an audiovisual installation that distorts our perception of space. Visitors who are standing in front of it will have light beams pass right through them as if they’re about to be teleported into another world.

 

 

945457_10201156620427806_1790778632_n_910 Comp 2_04039_910 Capture dcran 2013-05-06  13.06.27_910 Comp 2_04506_910 Comp 2_03905_910 Comp 2_01135_910 Comp 2_00602_910 isotopes001 isotopes002

 

EMILIO GOMARIZ

Emilio Gomariz explores a large area into the digital field creating imaginary sculptural based forms, which most often are exported and published online as a GIF. Inspired also by computer’s interfaces, Emilio works on desktop performances, creating different kind of manifestations by the use of Mac OS X. His work has been recently included in online group exhibitions at Fach and Asendorf Gallery, bubblebyte.org, SPAMM, Domain gallery and CERMÂ. IRL at MIXED GREENS in NY, at The Photographers Gallery in London, TRANSNUMERIQUES #4 at Galeries in Brussels, at Centre d’Art Bastille in Grenoble, at Monster Truck in Dublin among others.

WORK

emilio-cover1

LINKS

http://emiliogomariz.net/

http://www.noname-magazine.com/emilio-gomariz

https://www.youtube.com/user/emiliogomariz

Effect is same a new media artist Carri Munden | Part 1