Archive

Movement

http://nos.nl/l/660372

De symbolische aftrap was maar kort in beeld | NOS

De symbolische aftrap was maar kort in beeld | NOS

Een volledig verlamde man verrichtte gisteravond de symbolische aftrap van het WK voetbal in Brazilië. Dat kon dankzij een speciaal robotpak dat bestaat uit een exoskelet van metaal waardoor hij kon lopen. Het moment was maar kort in beeld, maar het was een bijzondere en unieke gebeurtenis volgens hoogleraar revalidatiegeneeskunde Sander Geurts van het Radboud UMC.

Wat was daar zo bijzonder aan?

“Het bijzondere aan dit Braziliaanse exoskelet is de aansturing via de hersenen. In Nederland hebben we ook sinds twee jaar zo’n skelet, maar dat wordt aangestuurd door fysiotherapeuten die op de juiste knoppen moeten drukken om de benen aan te sturen. Gisteravond zagen we een model waarbij de loopbeweging vanuit de hersenen via elektroden naar het skelet wordt gebracht. Het skelet maakt vervolgens de beweging.”

Waar komt het pak vandaan?

“De ontwikkeling van dit robotpak komt vanuit defensie. Het is ontwikkeld om militairen te ondersteunen bij zware taken, zoals het lopen van lange afstanden met een zware rugzak. Geleidelijk is het ook toegepast bij verlamde mensen.”

Wat viel u op aan het pak bij de opening?

“Dat de man zijn balans niet kon houden. Daar had hij steun voor nodig. Maar hij kon wel zijn benen bewegen door de robot aan te sturen met hersensignalen. Hij deed hele rustige stappen om zijn balans te houden, maar dat kan niet anders. Dat is nog steeds het grote probleem.”

Wat vinden patiënten van zo’n skelet?

Mensen die dit hebben vinden het een fantastische ervaring dat ze voor het eerst in jaren hun benen weer kunnen bewegen. Maar het gaat niet alleen om de beweging, ook om de beleving. Ze zeggen ook dat het prettig is dat ze hun benen kunnen voelen. Dat komt door de bloedsomloop die door de beweging gestimuleerd wordt en het gevoel dat ze kunnen staan. Zelfs de stoelgang kan door het staan verbeterd worden.”

Kunnen veel mensen hier in de toekomst mee geholpen worden?

“Ik denk wel dat dat realistisch is. We moeten nog een paar stappen zetten om het toepasbaar te maken voor een grote groep mensen. De prijs moet bijvoorbeeld omlaag. Het Braziliaanse exoskelet kost nu 120.000 euro. Maar techniek is relatief. Als het verder ontwikkeld wordt kan het goedkoper worden. Ik heb de Braziliaanse wetenschapper, Miguel Nicolelis, tegen CNN horen zeggen dat hij verwacht dat hij in zijn leven nog mensen hiermee op straat zal zien lopen.”

 

 

Advertisements

Courtesy of Golan Levin and Zachary Lieberman Messa di Voce ( Italian for “voice placement” ) is an audio-visual system in which the oral speech, shouts and songs of two vocalists dramatically increase in real time by custom interactive visualization software. In this installation, abstract communication gives synesthetic relationships, the language of strips, and the writing of a system and production scores are discussed… Within the framework of a sophisticated and fun virtual world. It stimulates the eye and ears, and attracts you to engage with it. It’s responsive, and in a modern day and age people will still feel the need to patch up the idea of non-responsiveness. Another great example of recognition and response is the ideal concept of the future virtually conceptualized by the movie ‘Her’. Levin and Lieberman’s Software transforms every vocal nuance graphs. It’s corresponding complexity, subtly differentiated and highly expressive. Through these displays not only the voices of users are displayed, but it also serves as a ‘device’ to pre-record sound and play during performance. While the voice charts as a tool that observers/performers can use to interpret physical manipulations of these graphics, the screens reformulate the sounds of voices of users, to mimic them, so a cycle of interaction occurs and fully integrates public in connection to a healthy environment. It’s a matter of virtual objects and real- time processing. The installation was made in a different time (2003) than XBOX’s kinect (2010), which uses a similar idea of voice and movement recognition. ‘Messa di Voce’ lies at the crossroads of two extremes, human and technological, and adds the unpredictable spontaneity of the human voice with advanced visual computing technologies and discourse analysis. No words, but deep verbal sounds, the ‘Messa di Voce’ project is designed to reflect on the meaning and implications of speech, sounds provoke acts of language and absorb a language environment. It’s a form of visual art which can certainly be implemented for various technical solutions such as interactive supermarket displays or ad space when you walk along or make a sound. There’s even a possibility something might exist generated from your interests by shouting them out. http://lsdcrosslab.tumblr.com/ pinterest link: http://www.pinterest.com/mswontwerp/experiment-bliss/

Species of Illumination door Bob de Graaf

3

 

https://vimeo.com/76950335#at=2

 

PROJECT

Species of Illumination is een serie van twee lampen: Wallace en Darwin. Ze gedragen zich als huisdieren maar dan futuristischer. Het zijn autonome wezens, ze bestaan om de klant licht te verschaffen maar ook om hun eigen leven te leiden.

Het robotlampje Darwin rijdt overdag door de kamer rond op zoek naar zonlicht om zijn batterij op te laden. Dan gaat hij vaak bij het raam zitten. ‘Dat vindt hij fijn.’ Pas in de avond gaat hij via bewegingssensoren op zoek naar mensen om zijn licht te geven. Ondertussen hangt Wallace aan het plafond waar hij met lichtsensoren checkt wat de meest donkere plekken in de kamer zijn. Eenmaal gevonden belicht hij die een tijdje, en gaat dan weer verder. De lampjes gaan pas aan als je ze vriendelijk een hand voorhoudt. En ze gaan net zo makkelijk weer eventjes ergens anders kijken als ze daar zin in hebben.

EFFECT

“Tot nu toe is technologie altijd dienend geweest aan ons, dat is fijn, maar het is niet superspannend. Het wordt pas interessant als je interactie met iets kunt hebben. Dat iets niet een slaafje is dat doet wat je hem vraagt maar ook zijn eigen voorkeuren heeft.” Zegt Bob in een interview met Motherboard. De lamp is in dit geval geen hulpstuk meer voor de mens maar zijn autonoom en intelligent. Het triggert emotie, sensatie en communicatie met de gebruiker. Ze gedragen zich als huisdieren en zijn voor de gebruiker levendige lichten waarmee gespeeld kan worden.

Net als bij Minimaforms gaat Bob de Graaf het experiment aan tussen communicatie van de mens en de techniek. Het legt een nieuwe betrokkenheid en onontdekte relaties bloot tussen mensen, gegevens en de ruimte door middel van technologie en design.

MATERIAAL

3D print, lasergesneden aluminium, chips, batterij motortje en sensoren

TECHNIEK

De lamp laden zich op door zonnenenergie en reageren via een sensor op beweging en warmte. Door een aantal chips zijn ze ‘intelligent’ en gaan ze hun eigen weg.

 

POSTexhibition door POSTmatter iPad Magazine

23cl

https://vimeo.com/89530267

PROJECT

In een 16e eeuwse kerk uit de Renaissance in Milaan organiseerde POSTmatter een interactieve modefilm tentoonstelling. Deze rijke media ervaring waren 3 films te zien: Echo, Fracity en Ripple waarbij de inhoud van film reageerde op de beweging van de bezoekers. Gravity breekt het model op in geometrische vormen als bezoekers lang lopen maar herstelt weer zodra bezoekers buiten de sensoren vallen. Echo moedigt bezoekers aan visuals te veranderen  door hun handen te bewegen. Het beeld verdraaid en vervormd. Ripple geeft een tacitiliteits ervaring. De bezoekers kunnen over een lap stop voelen en zo veranderen de ‘riples’ op het scherm, ze hebben het gevoel alsof ze de film aanraken en ermee spellen

EFFECT

Door de interactie met het publiek, heeft het publiek het idee dat ze dichter bij de film staan dan dat ze er alleen naar kijken. Ze maken deel uit van de video en voelen zich zo ook meer verbonden met de kleding.

MATERIAAL

HD schermen en infrarood- en motiontracking sensoren. Net als Minimaforms maakt dit project gebruik van sensoren.

TECHNIEK

Door middel van de sensoren worden de bewegingen van de bezoekers waargenomen en omgezet in variaties van beelden. (geen verdere informatie)

 

 

 

 

 

 

 

 

Thibaut is een kunstenaar wonend in Canada. Hij is opgeleid als een graphic designer op de Franse Beeldende kunst Academy, Hij raakte geïnteresseerd in reagerende omgevingen. Zijn designs bezitten nu dan ook mechanisme en interactie. Een van zijn werken is de muur ‘Hexi’. Dit is een installatie van 60 gemonteerde panelen die reageren op de bewegingen van mensen in de buurt. De door Thibaut zelf gemaakte complexe mechanische project is een samensmelting van interactie, geometrie en kunst. https://vimeo.com/86905477 De zeshoekige panelen gebruiken real- time data verzameld van motion-tracking technology voor het decoderen en interpreteren van de gebaren en handelingen van een persoon binnen handbereik. Met behulp van deze feedback van de deelnemer die voorbij loopt, springt of zwaait in de richting van de muur ‘hexi’ veroorzaakt die een golvende deining en sterke stijging van de onafhankelijke beweging. Screen Shot 2014-04-03 at 9.26.52 PM Waar Thibaut ook vooral mee werkt is licht, lampen. De aspecten geometrie, interactie en mechanisme zijn ook bij dit project gecombineerd. Veilleuse reageert op activiteiten van dichtbij. De positie en het dimmen van de lamp wordt veroorzaakt als hij de aanwezigheid van een persoon voelt. Hij volgt je of gaat weg. Screen Shot 2014-04-03 at 9.26.57 PM Ook S1 reageert op de aanwezigheid van een mens. De helderheid en hoogte wordt aangepast op basis van menselijke aanwezigheid. Je kan er een ophangen maar ook combineren met meerder exemplaren om een dynamisch patroon te creëren. MATERIALEN. Gegoten polyurethaan hars, gefreesd aluminium, vacuüm gegoten facetten, bewerkt aluminium, PVC, PMMA, ABS, LED

SIMILAR TECHNOLOGY

 

img_1381

SOLAR FLARE: an interactive light sculpture

The sculpture involves public space, contextual scale, and environmental conditions. It was installed at a busy pedestrian walkway during winter and after fiddling it with animated LEDs, one large light bulb inside the belly of the sun was put to have an analogue approach. The bulb is surrounded by a rotating tin cylinder with holes cut out of it, geared to a small electric motor that is activated by motion sensors placed on either side of Stephen Avenue walkway. When tripped, either one of the motion sensors switches the motor to 3-volt rotational speed, creating a slow glimmer of light on the surface of the sculpture for a matter of seconds. The transformers were wired in series, meaning that when both motion detectors are simultaneously tripped, the motor switches to a 9-volt setting, and the sculpture shimmers rapidly, a reflection of the surrounding action.

http://incandescentcloud.com/2014/01/19/solar-flare-an-interactive-light-sculpture/

 

MATERIALS

LED, light bulb.

TECHNOLOGY

Eletronic sensors.

EFFECT

The performance hoped to explore the social magnetism of light and its mysterious ability to draw strangers together.