Going onwards with the approach of motion detection, kinetic sculptures and combining it with robotics, I chose for Geoffrey Drake-Brockman’s headspace. Headspace is an interactive robotic artwork with 256 independently moving rods in a matrix some 1.5m by 1.5m. The control system is loaded with 3D scans of 700 school students. Headspace is a variable relief sculpture. Collaboration proposal (With Erik Stehmann) is a proposal to make furniture pieces or living spaces made of wood that react to the human form by first detecting it.

Geoffrey Drake-Brockman’s work involve a lot with human interaction aswell. He also made origami flowers that open up when you pass by.


Courtesy of Golan Levin and Zachary Lieberman Messa di Voce ( Italian for “voice placement” ) is an audio-visual system in which the oral speech, shouts and songs of two vocalists dramatically increase in real time by custom interactive visualization software. In this installation, abstract communication gives synesthetic relationships, the language of strips, and the writing of a system and production scores are discussed… Within the framework of a sophisticated and fun virtual world. It stimulates the eye and ears, and attracts you to engage with it. It’s responsive, and in a modern day and age people will still feel the need to patch up the idea of non-responsiveness. Another great example of recognition and response is the ideal concept of the future virtually conceptualized by the movie ‘Her’. Levin and Lieberman’s Software transforms every vocal nuance graphs. It’s corresponding complexity, subtly differentiated and highly expressive. Through these displays not only the voices of users are displayed, but it also serves as a ‘device’ to pre-record sound and play during performance. While the voice charts as a tool that observers/performers can use to interpret physical manipulations of these graphics, the screens reformulate the sounds of voices of users, to mimic them, so a cycle of interaction occurs and fully integrates public in connection to a healthy environment. It’s a matter of virtual objects and real- time processing. The installation was made in a different time (2003) than XBOX’s kinect (2010), which uses a similar idea of voice and movement recognition. ‘Messa di Voce’ lies at the crossroads of two extremes, human and technological, and adds the unpredictable spontaneity of the human voice with advanced visual computing technologies and discourse analysis. No words, but deep verbal sounds, the ‘Messa di Voce’ project is designed to reflect on the meaning and implications of speech, sounds provoke acts of language and absorb a language environment. It’s a form of visual art which can certainly be implemented for various technical solutions such as interactive supermarket displays or ad space when you walk along or make a sound. There’s even a possibility something might exist generated from your interests by shouting them out. pinterest link:

Chris O’Shea is a multidisciplinary artist who works a lot with openFrameworks projects. His work always had a kinetic approach and he plays a lot with human interaction. Human interaction interferes with the intellect of things and it lets objects recognize you.

Hand From Above is the latest project from Chris O’Shea, a joint co-commission between FACT: Foundation for Art & Creative Technology and Liverpool City Council for BBC Big Screen Liverpool and the Live Sites Network. It premiered during the inaugural Abandon Normal Devices Festival.

Inspired by Land of the Giants and Goliath, the project aims to remind us of mythical stories by mischievously unleashing a giant hand from the BBC Big Screen. Passers are playfully transformed being tickled, stretched, flicked or removed entirely in real-time by a giant deity.

Fitted with a CCTV camera, The BBC Big Screen is linked into a computer that runs the custom built software then outputs to the screen. The software picks a person based on their proportions & how alone they are from other people, then tracks the blob over time using optical flow. If the giant hand removes, flicks or shrinks a person, firstly it rubs out the person from the live video using the background reference pixels. Then the tracked person is redrawn over the top in relation to what the hand is doing, i.e. being picked up, or flying out to the left of the screen (not shown in this video). When the hand shrinks a person it redraws them into the video at half scale. When there is too big a crowd it resorts to tickling people, with a random selection.

Many people thought it was a real hand, or at least controlled by an operator. Many didn’t care how it worked. People liked seeing themselves on a big screen and then were completely surprised when this big hand came in and did something to someone. Apparently one lady said “I haven’t had a man’s hand all over me like that in years!” Chris

Hand from Above was built using openFrameworks & openCV.

Karina van Heck

Karina van Heck maakte enkele maanden na haar afstuderen als beeldend kunstenaar een vliegende start met de prijs voor ‘Young artists on the road’ van de Aachener Kunstroute 2004. Ze is gefascineerd door de medische wetenschap. Ze gebruikt medische materialen en apparatuur die ze vervolgens onder de naam Med Technics combineert tot merkwaardige placeboprothesen. Rubber, staal, bloedzakjes, prothesen, infusen en slangetjes zijn haar beeldend materiaal.



Halsbekleding die lichaamsgeluiden weergeeft –> WEARABLE BODY SPEAKER


Een bijzondere halsbekleding, die door de ingebouwde technologie de mogelijkheid biedt te luisteren naar wat er zich binnen in het lichaam afspeelt, o.a. de hartslag en de geluiden van de ingewanden.
De geluiden worden uitgezonden/overgedragen via de koptelefoon.


Wearables die geluid vastleggen van de interne geluiden van een lichaam. lichamelijke functies worden onderzocht en geremixt ze in de vorm van geluid. Er wordt gebruikgemaakt van nieuwe technologieen zoals X-ray en kleine camera’s die de organen observeren.



”In deze tijden van stress luisteren we niet genoeg naar ons lichaam. We nemen het voor lief dat ons lichaam werkt, ongeacht waar we het aan blootstellen. Door te luisteren naar de geluiden van ons lichaam, kunnen we ons ervan bewust worden hoe het met ons lichaam gaat en wat het nodig heeft,” zegt ontwerper Karina van Heck over haar intelligente kunstwerk Body Speaker.


Het project suggereert een zekere spiritualiteit. De gebruiker dient te luisteren naar de frequency van zijn eigen lichaam. Het is ook een soort meditatie.




Machine stop door Duologe (gemaakt door Moving Brands)




Machine stop is een interactieve 3D video clip door de Londense band Duologue en creatief bureau Moving Brands. Het is een interactieve meeslepende ervaring die alleen toegankelijk is voor Google Chrome. De muziekvideo is een innovatieve en interessante ontwikkeling in muziekland. De gebruiker kan wisselen van hoek, licht, vorm, danser en de diepte.


De gebruiker is volledig in controle van de video en wordt als het ware regisseur van zijn eigen beeld. Door de muziek als gebruiker meteen om te zetten in visuals voegt het een extra laag toe en creëert de gebruiker een heel ‘eigen’ verhaal om de muziek.


Kinect camera’s, website, 3D printer, software en hardware


Moving Brand gebruikte op maat gemaakte software en hardware om de bewegende 3D data te verzamelen voor de videoclip en verschillende Kinect camera’s om zowel kleur als diepte vast te leggen. Door bepaalde klemmen te laten 3D printen en die te bevestigen aan de camera’s kon het bureau experimenteren met verschillende film stijlen; zowel statief als vloeiende handbewegingen.

Net als Minimaforma gebruikte ze voornamelijk Kinect camera’s.

POSTexhibition door POSTmatter iPad Magazine



In een 16e eeuwse kerk uit de Renaissance in Milaan organiseerde POSTmatter een interactieve modefilm tentoonstelling. Deze rijke media ervaring waren 3 films te zien: Echo, Fracity en Ripple waarbij de inhoud van film reageerde op de beweging van de bezoekers. Gravity breekt het model op in geometrische vormen als bezoekers lang lopen maar herstelt weer zodra bezoekers buiten de sensoren vallen. Echo moedigt bezoekers aan visuals te veranderen  door hun handen te bewegen. Het beeld verdraaid en vervormd. Ripple geeft een tacitiliteits ervaring. De bezoekers kunnen over een lap stop voelen en zo veranderen de ‘riples’ op het scherm, ze hebben het gevoel alsof ze de film aanraken en ermee spellen


Door de interactie met het publiek, heeft het publiek het idee dat ze dichter bij de film staan dan dat ze er alleen naar kijken. Ze maken deel uit van de video en voelen zich zo ook meer verbonden met de kleding.


HD schermen en infrarood- en motiontracking sensoren. Net als Minimaforms maakt dit project gebruik van sensoren.


Door middel van de sensoren worden de bewegingen van de bezoekers waargenomen en omgezet in variaties van beelden. (geen verdere informatie)









The GER MOOD SWEATER interprets emotion and displays excitement levels instantly with an illuminated collar. It is a whimsical approach to new forms of communication inspired by the body.

How it works
SENSOREE has crafted a soft sensor design called the The GER: Galvanic Extimacy Responder, as it promotes extimacy – externalized intimacy. The sensors are located on the hands and reads excitement levels and then, translates the data into a palette of affective colors. The design of the bowl shaped, high collar is positioned with LEDs that reflects onto the self for instant biofeedback as well as act as a tele-display or external blush for the other. Located around the larynx, the visual interface replaces speaking, as the wearer’s truths are instantly expressed with color.





Ger Mood Sweater by Sensoree.