Web experience

Machine stop door Duologe (gemaakt door Moving Brands)




Machine stop is een interactieve 3D video clip door de Londense band Duologue en creatief bureau Moving Brands. Het is een interactieve meeslepende ervaring die alleen toegankelijk is voor Google Chrome. De muziekvideo is een innovatieve en interessante ontwikkeling in muziekland. De gebruiker kan wisselen van hoek, licht, vorm, danser en de diepte.


De gebruiker is volledig in controle van de video en wordt als het ware regisseur van zijn eigen beeld. Door de muziek als gebruiker meteen om te zetten in visuals voegt het een extra laag toe en creëert de gebruiker een heel ‘eigen’ verhaal om de muziek.


Kinect camera’s, website, 3D printer, software en hardware


Moving Brand gebruikte op maat gemaakte software en hardware om de bewegende 3D data te verzamelen voor de videoclip en verschillende Kinect camera’s om zowel kleur als diepte vast te leggen. Door bepaalde klemmen te laten 3D printen en die te bevestigen aan de camera’s kon het bureau experimenteren met verschillende film stijlen; zowel statief als vloeiende handbewegingen.

Net als Minimaforma gebruikte ze voornamelijk Kinect camera’s.



When did you first start making GIFs? What was the first GIF you made?

I first started making gifs around the time myspace was big so i could make cool profile pictures but then stopped for a long time because I started doing more linear video and animations, which was a huge mistake, I should have just stuck with gifs the whole time. The first gif I made was a pixilation of me consuming a toy car and seeing it drive all around inside my body by drawing marker tracks on my arms, legs and head. I just checked myspace to see if it was still there, but myspace is all different now.

What kind of a process do you go through to create your art?

Recently I’ve been making abstract 3d forms with transparent backgrounds. Usually the 3d object is floating freely in the frame, making it ideal for using it in different contexts, like tumblr or Giphy. I also just made an app called Tumblr Page Performer that dynamically pulls images and gifs from any tumblr and animates them across the user’s screen. On the technical side I use blender for all the 3d elements, then the usual after effects/photoshop for compositing and output. Also all my 3d files, .movs, and image sequences are free to download, which creates another potential context for my gifs.

Why GIF art? What makes it more appealing than other mediums?

Gifs are the polaroids of animation, they’re instant gratification, they’re simple but complex at the same time. They also bring up feelings of nostalgia . I work in a lot of digital media, most of which require a lot of programming. As a result, my workflow is very ordered and logical. My gifs are all made through stream of conciseness and experimentation so it’s very freeing for me. It’s also important to me to be able to display my images in a dynamic context which would be difficult with other media.


tumblr_mn6yb7PY9C1qkjjfoo1_400 tumblr_mqtsfovueu1qkjjfoo1_500 tumblr_mr4t31xkoS1qkjjfoo1_500 tumblr_n0a8e6nY4n1qkjjfoo1_500 tumblr_mvlrm5pH971qkjjfoo1_500    tumblr_n2mbj6NW821qkjjfoo1_400



Technology: 3D modelling | New Media Artist Carri Munden | Part 1



Carri Munden is an English fashion designer. Born as Carri Munden, she is also credited as Carri Munden and CassettePlaya, her fashion label. She currently works and lives in London. In 2007 director and designer carri munden was nominated for best menswear designer at the british fashion awards alongside christopher bailey and alexander mcqueen. 2008 carri was awarded best fashion designer in rolling stone’s best of rock issue.Cassette playa has collaborated + worked with brands including nike, sega, jim henson, nintendo, stussy, swatch, phenomenon jp, rockers nyc, medicom + mattel.


a8dff65dec7b5bf7189dd94d0a2ebba0    a687f0c56f8aba4f088a589bb88567df        

far7    CP


Cassette playa is an international luxury women’s + menswear brand with a reputation for cult graphics and digital print. Cassette playa has chosen to show digitally for 8 of their 12 seasons at london fashion week using film, animation, sound, augmented reality and interactive digital installations to push the boundaries of fashion presentation.


“ We use really basic pieces of technology, like glitter brushes that people use to put glitter on their MySpace profiles. People can look at our stuff and think, “It’s done,” but we understand the type of people who use that type of technology and who would appreciate our clothes. We just want to put it on a higher level — making stuff with that technology on a different scale.”

The video, titled PVNK, is a sensory teeth-kicker that attempts to investigate “the tribal aspects of punk and subcultures by exploring scarification and body modification using 3D modelling.” In otherwords, we see an animated human figure evolve, grow a spike-y mohawk, and change colors.


The experience is very futuristic, it’s like living a game but then in the real world.







ASCII codes


Kenneth Knowlton is a computer graphics pioneer, artist, mosaicist and portraitist, who worked at Bell Labs. In 1963, Knowlton developed the BEFLIX (Bell Flicks) programming language for bitmap computer-produced movies, created using an IBM 7094 computer and a Stromberg-Carlson 4020 microfilm recorder. Each frame contained eight shades of grey and a resolution of 252 x 184. In 1966, Knowlton and Leon Harmon were experimenting with photomosaic, creating large prints from collections small symbols or images.


In Studies in Perception I they created an image of a reclining nude (the dancer Deborah Hay), by scanning a photograph with a camera and converting the analog voltages to binary numbers which were assigned typographic symbols based on halftone densities. It was printed in The New York Times on 11 October 1967, and exhibited at one of the earliest computer art exhibitions, The Machine as Seen at the End of the Mechanical Age, held Museum of Modern Art in New York City in 1968.




The world’s biggest kiss — Rafael Rozendaal

Dit werk is een projectie van een selectie van Rafael Rozendaal’s werk op het grootste LED scherm in de wereld namelijk op Seoul Square.


LED screen / ProjectieTECHNIEK
Normaal gesproken gebruikt Rafael het internet als zijn schilderdoek. Maar Rafael Rozendaal was uitgenodigd door Lauren Cornell en het New Museum om een selectie te laten zien op het grootste LED scherm ter wereld. 80×100 meter. Het event was geproduceerd door Calvin Klein. 
Zijn werk maakt hij met FLASH, maar het zou ook kunnen worden gedaan met HTML canvas of Processing
“I always thought moving images are very versatile. They are energy based, not atom based, just like music. You can listen to a song at home, while you run, in a club, or in a huge stadium.
It doesn’t change the song, it does change the experience.” — Rafael Rozendaal(onderdeel van selectie projectie Seoul ter vergelijking: )Zijn werk over het algemeen onderzoekt de picturale ruimte van het scherm. Hij slaat de werkelijkheid om in gecondenseerde pixels. Hij beweegt zich tussen animaties en moderne schilderijen.

Presentatie Rafael Rozendaal / Leah Buechley


1980 / Nederlands – Braziliaans / New York / Virtueel kunstenaar / Kunstacademie Maastricht / Internet als canvas / BYOB

voorbeeld van een van zijn websites:




Everything You See is in the Past at Postmasters, NYC


PET lenticulair (lenticular) materiaal/thermoplastisch materiaal.
Ultraviolet-cured inkt.


Lenticulaire prints.

‘Everything You See is in the Past’ is een serie van grafische prints die herkenbaar zijn voor Rafaël Rozendaal, geprint met lenticulaire druktechniek. Door je standpunt te veranderen zie je de verschillende beelden die geprint zijn in elkaar over lopen. Over de afbeelding is een fijn, doorzichtig lenzenrooster aangebracht waar je doorheen kijkt.

‘Om van twee beelden een lenticulaire afdruk te maken verdeelt men ze in zeer fijne strookjes. Men neemt dan afwisselend van het ene beeld de even strookjes en van het andere beeld de oneven strookjes. Het resulterende beeld kleeft men of drukt men rechtstreeks af op de achterkant van een geribbelde kunststof, waarvan de ribbels evenwijdig lopen met de strookjes en die één ribbel heeft per twee strookjes. De ribbels werken als een lens die het licht breken. Als men door de ribbels heen kijkt, ziet men naargelang de hoek waaronder men kijkt het ene of het andere beeld. Gewoonlijk ziet men een gemengd beeld, omdat de kijkhoek van het ene oog iets verschilt van die van het andere oog.’




Rafaël Rozendaal ziet het internet als zijn canvas en maakt interactieve designs die voor iedereen toegankelijk zijn. Met de tentoonstelling ‘Everything You See is in the Past’ wilde hij dit interactieve gevoel van zijn digitale creaties doorvoeren in de vorm van een schilderij. Door lenticulaire prints te gebruiken wordt elk schilderij toch interactief en bewegelijk en sluit daarom goed aan bij zijn eerdere digitale werken. De beelden die je ziet zijn herkenbaar voor Rafaël Rozendaal: grafisch, kleurrijk en strak. De schilderijen zijn een toevoeging tot zijn collectie doordat ze, in tegenstelling tot zijn digitale werken, een bepaalde gelaagdheid hebben. Daarnaast zijn de prints 2D, maar lijken ze 3D door de verschillende lagen.

‘Each unique composition consists of several frames, so the abstract image offers an illusion of depth and appears to animate when the work is viewed from various angles.’



Rafaël Rozendaal

Born 1980, Dutch-Brazilian, lives and works in New York.

Rafaël Rozendaal is a visual artist who uses the internet as his canvas. His artistic practice consists of websites, installations, drawings, writings and lectures.

He also created BYOB (Bring Your Own Beamer), an open source DIY curatorial format that is spreading across the world rapidly.





His work researches the screen as a pictorial space, reverse engineering reality into condensed bits, in a space somewhere between animated cartoons and paintings. His installations involve moving light and reflections, taking online works and transforming them into spatial experiences.


Interactive internet experiences spread out over a vast network of domain names, attracting a large online audience of over 40 million visits per year.