Going onwards with the approach of motion detection, kinetic sculptures and combining it with robotics, I chose for Geoffrey Drake-Brockman’s headspace. Headspace is an interactive robotic artwork with 256 independently moving rods in a matrix some 1.5m by 1.5m. The control system is loaded with 3D scans of 700 school students. Headspace is a variable relief sculpture. Collaboration proposal (With Erik Stehmann) is a proposal to make furniture pieces or living spaces made of wood that react to the human form by first detecting it.

Geoffrey Drake-Brockman’s work involve a lot with human interaction aswell. He also made origami flowers that open up when you pass by.


Courtesy of Golan Levin and Zachary Lieberman Messa di Voce ( Italian for “voice placement” ) is an audio-visual system in which the oral speech, shouts and songs of two vocalists dramatically increase in real time by custom interactive visualization software. In this installation, abstract communication gives synesthetic relationships, the language of strips, and the writing of a system and production scores are discussed… Within the framework of a sophisticated and fun virtual world. It stimulates the eye and ears, and attracts you to engage with it. It’s responsive, and in a modern day and age people will still feel the need to patch up the idea of non-responsiveness. Another great example of recognition and response is the ideal concept of the future virtually conceptualized by the movie ‘Her’. Levin and Lieberman’s Software transforms every vocal nuance graphs. It’s corresponding complexity, subtly differentiated and highly expressive. Through these displays not only the voices of users are displayed, but it also serves as a ‘device’ to pre-record sound and play during performance. While the voice charts as a tool that observers/performers can use to interpret physical manipulations of these graphics, the screens reformulate the sounds of voices of users, to mimic them, so a cycle of interaction occurs and fully integrates public in connection to a healthy environment. It’s a matter of virtual objects and real- time processing. The installation was made in a different time (2003) than XBOX’s kinect (2010), which uses a similar idea of voice and movement recognition. ‘Messa di Voce’ lies at the crossroads of two extremes, human and technological, and adds the unpredictable spontaneity of the human voice with advanced visual computing technologies and discourse analysis. No words, but deep verbal sounds, the ‘Messa di Voce’ project is designed to reflect on the meaning and implications of speech, sounds provoke acts of language and absorb a language environment. It’s a form of visual art which can certainly be implemented for various technical solutions such as interactive supermarket displays or ad space when you walk along or make a sound. There’s even a possibility something might exist generated from your interests by shouting them out. pinterest link:

Species of Illumination door Bob de Graaf




Species of Illumination is een serie van twee lampen: Wallace en Darwin. Ze gedragen zich als huisdieren maar dan futuristischer. Het zijn autonome wezens, ze bestaan om de klant licht te verschaffen maar ook om hun eigen leven te leiden.

Het robotlampje Darwin rijdt overdag door de kamer rond op zoek naar zonlicht om zijn batterij op te laden. Dan gaat hij vaak bij het raam zitten. ‘Dat vindt hij fijn.’ Pas in de avond gaat hij via bewegingssensoren op zoek naar mensen om zijn licht te geven. Ondertussen hangt Wallace aan het plafond waar hij met lichtsensoren checkt wat de meest donkere plekken in de kamer zijn. Eenmaal gevonden belicht hij die een tijdje, en gaat dan weer verder. De lampjes gaan pas aan als je ze vriendelijk een hand voorhoudt. En ze gaan net zo makkelijk weer eventjes ergens anders kijken als ze daar zin in hebben.


“Tot nu toe is technologie altijd dienend geweest aan ons, dat is fijn, maar het is niet superspannend. Het wordt pas interessant als je interactie met iets kunt hebben. Dat iets niet een slaafje is dat doet wat je hem vraagt maar ook zijn eigen voorkeuren heeft.” Zegt Bob in een interview met Motherboard. De lamp is in dit geval geen hulpstuk meer voor de mens maar zijn autonoom en intelligent. Het triggert emotie, sensatie en communicatie met de gebruiker. Ze gedragen zich als huisdieren en zijn voor de gebruiker levendige lichten waarmee gespeeld kan worden.

Net als bij Minimaforms gaat Bob de Graaf het experiment aan tussen communicatie van de mens en de techniek. Het legt een nieuwe betrokkenheid en onontdekte relaties bloot tussen mensen, gegevens en de ruimte door middel van technologie en design.


3D print, lasergesneden aluminium, chips, batterij motortje en sensoren


De lamp laden zich op door zonnenenergie en reageren via een sensor op beweging en warmte. Door een aantal chips zijn ze ‘intelligent’ en gaan ze hun eigen weg.


Their goal is to push the limits of video possiblities and enhance the spectator’s experience, notably by on operating non-standard surfaces as cylindrical screen, moving screen, dome, sphere, cave, stereoscopic 3D, video mapping, creative LED…
D / Labs provide the event industry with their transversal skills and global approch of extraordinary video display, optimizing the workflow from show design to operation and creating custom-made content.
Their expertise fullfills the needs of every step of the project :
– scenographic consulting and answer to call for tender
– creation and previsualization of real time video content
– diffusion and on the field support
This overall mastery gives coherence to their work  and ensures great reactivity and swift execution. It enables them dealing with event of  challenging complexity.

The video is projected with a big projector on syntethic walls. Which is comparable to what Superbien did with their presentation for Orange