Going onwards with the approach of motion detection, kinetic sculptures and combining it with robotics, I chose for Geoffrey Drake-Brockman’s headspace. Headspace is an interactive robotic artwork with 256 independently moving rods in a matrix some 1.5m by 1.5m. The control system is loaded with 3D scans of 700 school students. Headspace is a variable relief sculpture. Collaboration proposal (With Erik Stehmann) is a proposal to make furniture pieces or living spaces made of wood that react to the human form by first detecting it.

Geoffrey Drake-Brockman’s work involve a lot with human interaction aswell. He also made origami flowers that open up when you pass by.


Dit project is gemaakt door Harvey Moon. Hij wilt zijn menselijk gebreken aanvullen met machines. Als kind kon hij niet goed tekenen maar hij heeft wel veel beelden in zijn hoofd die hij graag op papier zou willen zien. Zo is hij gekomen op ‘The Drawing Machine’


De materialen die Harvey Moon gebruik zijn ijzer, motoren, bedrading, hout, machines, inkt en papier.


Op de computer geprogrammeerde programma’s omgezet in een ‘Drawing Machine‘. De machine bevat ook een tracker, daarmee kan hij van alles volgen en zet dat direct neer op papier.


De beelden wat de Drawing Machine creëert zijn heel precies en stapsgewijs gemaakt. Daardoor merk je dat het niet menselijk is. De beelden zijn vaak abstract en soms heel realistisch. Het is maar niet wat je hem laat tekenen.




Minsu Kim
Based in Hongkong
Royal College of Art, London  |  Industrial Design
Project: Synthetic Biology   |   mar 2012 – jun 2013

This project explores new culinary experiences potentially through developments in synthetic biology. Living food finds its lineage in haute cuisine and molecular gastronomy. A set of future dining experiences were designed where food behaves like a living creature entertaining us through an empathetic connection.

Main objective of this project was to explore how food could evolve in the future from developments in emerging technologies. With this project I proposed a future where food shifts towards being a channel of aesthetic experiences: What if food were consumed alive, as a fictional character? What if food was able to play with our cutlery and create hyper-sensations in our mouth? Synthetic biotech has already started to create artificial life in organic forms, breathing life into artificial digestible forms no longer resides as a mere fantasy 1)2). Could this be an opportunity for us to venture into the fictional realms, through physical yet real interactions with nutritional consumables which offers a new dimension in our culinary experiences?

I believe the role of aesthetics is not simply to make things beautiful, but to awaken novel senses. I am interested in creating interactions that evoke new emotional and psychological reactions. To achieve this I probe the boundary between the living and the artificial, and through exploration of future sensory experiences. Through this process, I aim to design new media that awakens and enriches future lives.


03 living food1024px 04 living food1024px01 living food1024px02 living food1024px


Bot & Dolly
Projection mapping on moving surfaces


They use industrial Robots to move the 2 white canvases which measure 122 * 244cm. Projection mapping is used to visualize moving images onto the moving objects.


Bot&Dolly have created a means of working in software application Maya, which allows animators to control how the robots move. They are able to create algorithms which determines every rotation on each joint of the robot. This new found program is named: PD Move.

The projections are themed on the concept of basic magic tricks and they use optical illusions in the images to enhance this surreal feeling. The creators wanted to allow the online viewers to experience the installation the same way as one would by physically being there, to do this, they mimicked the movements of a human watching the installation onto a robot and placed the video camera on the robot. This gives one the experience of


The effect of this installation is a mind-boggling 3D experience which takes you on a visual journey through digital and physical space. This was the first installation of its kind which makes it a unique experience.




A short bio on the artist/company

Boston Dynamics is een engineering en robotica ontwerp bedrijf. Marc Raibert is voorzitter van het bedrijf en daarnaast projectmanager. Het bedrijf is opgestart in 1992 als het Massachusetts Institute of Technology. Op 13 december 2013 werd het bedrijf overgenomen door Google. Het is vooral bekend van de BigDog een robot ontworpen voor het Amerikaanse leger. Het bedrijf werkt ook samen met de Amerikaanse Systems Coroporation aan een Warfare center training system dat de marine workout video’s gaat vervangen. Hierin zitten dan bijvoorbeeld vliegtuig lanceringssimulaties en interactieve computersimulaties.

A description of the materials used


A description of the technology used

Om de cheetah goed en stabiel te laten lopen heeft Boston Dynamics gekeken naar de menselijke loopbeweging, hij wilde dynamische stabiliteit creëren. De meeste robots proberen erna hun evenwicht te behouden tijdens het lopen en herstellen steeds wanneer hij bijvoorbeeld uitglijd of geschopt word. Maar mensen en dieren lopen niet zo, een menselijke loopbeweging is naar voren kantelen en dan vallen we als het ware naar voren en vangen we onszelf weer op. Dus het evenwicht wordt na het valproces weer behouden wat een vloeiendere en dus ook snellere beweging opgeleverd.

An outline of the experience or interaction of the project

De Cheetah is een viervoetige robot die 45 km/h kan rennen. Hij heet hiermee het snelheidsrecord voor robots verbroken in augustus 2012. Het vorige record was 21,1 km/h. De Cheetah is gebaseerd op echte bewegingen van mensen en dieren, en loopt daarom ook van langzaam naar snel. Door de soepele beweging en het op gang komen van het lopen lijkt de beweging levensecht. Op 3 oktober 2013 werd deze Cheetah aan het publiek gepresenteerd.

4 6 7 8
Used in its normal form. The way it is meant to work (he only changed the way the vacuums look).

These materials are used to create the houses/models.

Dutch artist frank halmans often explores the domestic world through his work.
His series of functioning vacuums which he has transformed into ‘works of architecture’ – representing our households and personal space – emphasize this theme.
Blurring the line between the interior and exterior. Here, halman has taken an appliance which we use to clean and de-clutter our dwellings and has modified its role.
Instead now, dirt and the debris is purposely sucked into the domestic interior, within these imagined dwellings, standing as a metaphor for the things which we experience and collect mentally in our memory and physically in our lives .
By changing the vacuum cleaners this way, the artist makes you think about what we actually do. The effect of the cleaning in a way.